الصاعقة والصاقعة يتقاربان، وهما الهدة الكبيرة، إلا أن الصقع يقال في الأجسام الأرضية، والصعق في الأجسام العلوية. قال بعض أهل اللغة: الصاعقة على ثلاثة أوجه: 1- الموت، كقوله: فصعق من في السماوات ومن في الأرض [الزمر/ 68]، وقوله: فأخذتهم الصاعقة [النساء/ 153]. 2- والعذاب، كقوله: أنذرتكم صاعقة مثل صاعقة عاد وثمود [فصلت/ 13]. 3- والنار، كقوله: ويرسل الصواعق فيصيب بها من يشاء [الرعد/ 13]. وما ذكره فهو أشياء حاصلة من الصاعقة، فإن الصاعقة هي الصوت الشديد من الجو، ثم يكون منها نار فقط، أو عذاب، أو موت، وهي في ذاتها شيء واحد، وهذه الأشياء تأثيرات منها.
Exdore translation — not part of the source
es-Sâika (الصاعقة) ile es-Sâkia (الصاقعة) birbirine yakındır; ikisi de büyük gürültü (şiddetli ses) demektir. Ancak "sak'" yeryüzüne ait cisimler hakkında, "sa'k" ise yüksekteki (semavî) cisimler hakkında kullanılır. Bazı dil âlimleri şöyle demiştir: "Sâika" üç anlama gelir: 1- Ölüm; Yüce Allah'ın: "Göklerde ve yerde kim varsa çarpılıp düşer (sa'ika)" [39:68] ve "Bunun üzerine onları yıldırım (sâika) yakalayıverdi" [4:153] sözlerinde olduğu gibi. 2- Azap; Yüce Allah'ın: "Sizi Âd ve Semûd'un başına gelen yıldırım (sâika) gibi bir yıldırımla uyardım" [41:13] sözünde olduğu gibi. 3- Ateş; Yüce Allah'ın: "Yıldırımları (savâik) gönderir de onlarla dilediğini çarpar" [13:13] sözünde olduğu gibi. Onun zikrettiği bu şeyler, sâikadan meydana gelen sonuçlardır. Zira sâika, gökten gelen şiddetli sestir; sonra ondan yalnızca ateş, yahut azap, yahut ölüm meydana gelir. Kendisi ise özü itibariyle tek bir şeydir; bu (sayılan) şeyler ise ondan doğan etkilerdir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)