Exdore translation — not part of the source

ضيف (dayf) sözcüğünün aslı "meyletmek/yönelmek"tir. "ضفت إلى كذا" (şuna meylettim), "وأضفت كذا إلى كذا" (şunu şuna kattım/eğdim), "وضافت الشمس للغروب" (güneş batmaya doğru meyletti) ve "تضيفت" (aynı anlamda) denir. "وضاف السهم عن الهدف" (ok hedeften saptı) ve "تضيف" (aynısı) denir. الضيف (dayf/misafir): sana meyledip yanına konuk olarak inen kimsedir. Konuk ağırlama (ضيافة/dıyâfe) ise topluluklar arasında bilinen bir gelenek hâline gelmiştir. ضيف kelimesinin aslı mastardır; bu sebeple çoğu kelamda tekil ile çoğul onda eşit gelir (yani hem tekil hem çoğul için aynı şekilde kullanılır). Bazen de çoğul yapılıp أضياف, ضيوف ve ضيفان denir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "İbrâhim'in misafirleri" [15:51], "misafirlerim konusunda beni rezil etmeyin" [11:78], "şüphesiz bunlar benim misafirlerimdir" [15:68]. "استضفت فلانا" (falancadan misafir ağırlamasını istedim) denir; o da "فأضافني" (beni misafir etti/ağırladı). "وقد ضفته ضيفا" (ona misafir oldum) denir; böylece ben ضائف (misafir olan) ve ضيف (misafir) olurum. الإضافة (izâfet) tabiri nahivcilerin dilinde, kendisine önündeki bir ismin eklendiği, mecrur (esreli) bir isim hakkında kullanılır. Bazılarının dilinde ise, varlığıyla bir başkasının varlığı sabit olan her şey hakkında kullanılır; baba ile oğul, kardeş ile arkadaş gibi. Çünkü bütün bunların her biri, kendi varlığının bir başkasının varlığını gerektirmesi anlamını taşır; işte bu isimlere "el-esmâü'l-mütezâyife" (birbirine izâfeli/karşılıklı isimler) denir.