العكوف: الإقبال على الشيء وملازمته على سبيل التعظيم له، والاعتكاف في الشرع: هو الاحتباس في المسجد على سبيل القربة ويقال: عكفته على كذا، أي: حبسته عليه، لذلك قال: سواء العاكف فيه والباد [الحج/ 25]، والعاكفين [البقرة/ 125]، فنظل لها عاكفين [الشعراء/ 71]، يعكفون على أصنام لهم [الأعراف/ 138]، ظلت عليه عاكفا [طه/ 97]، وأنتم عاكفون في المساجد [البقرة/ 187]، والهدي معكوفا [الفتح/ 25]، أي: محبوسا ممنوعا.
Exdore translation — not part of the source
el-Ukûf: Bir şeye yönelmek ve onu yüceltmek amacıyla ona bağlanıp yanından ayrılmamaktır. Şeriatte i'tikâf ise: Allah'a yakınlık (kurbet) niyetiyle mescitte kendini alıkoymaktır. "Akeftuhû alâ kezâ" denir, yani: Onu şu işe hapsettim/onun üzerinde tuttum. Bundan dolayı şöyle buyurdu: "Orada yerleşik olan (âkif) ile dışarıdan gelen eşittir" [22:25], "i'tikâfa çekilenler (el-âkifîn)" [2:125], "Böylece onların (putların) başında bekleyip dururuz (âkifîn)" [26:71], "Kendilerine ait putlara tapınıp önlerinde bekliyorlardı (ya'kufûne)" [7:138], "Onun başında durup taparak beklediğin (âkifen)" [20:97], "Siz mescitlerde i'tikâfta iken (âkifûn)" [2:187], "ve alıkonmuş (ma'kûfen) kurbanlık" [48:25], yani: hapsedilmiş, engellenmiş.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)