الرمي يقال في الأعيان كالسهم والحجر، نحو: وما رميت إذ رميت ولكن الله رمى [الأنفال/ 17]، ويقال في المقال، كناية عن الشتم كالقذف، نحو: والذين يرمون أزواجهم [النور/ 6]، يرمون المحصنات [النور/ 4]، وأرمى فلان على مائة، استعارة للزيادة، وخرج يترمى: إذا رمى في الغرض.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
er-Remy: Ok ve taş gibi somut nesneler için kullanılır; "Attığın zaman sen atmadın, fakat Allah attı" [8:17] ayetinde olduğu gibi. Söz için de kullanılır; "kazf" gibi, sövmeden kinaye olarak: "Eşlerine (zina) iftirası atanlar" [24:6], "İffetli kadınlara iftira atanlar" [24:4] ayetlerinde olduğu gibi. "Ermâ fülânun alâ mie" (Falanca yüzü aştı): Fazlalık ve artış için yapılan bir istiaredir. "Harace yeterammâ" (Atış yapmaya çıktı): Kişi hedefe, nişan tahtasına ok attığında (söylenir).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)