Exdore translation — not part of the source

"بَكَى يَبْكِي بُكًا وَبُكَاءً" (ağladı, ağlar). "el-Bükâ'", medli (uzun okunuşu) ile: hüzün ve feryatla gözyaşının akmasıdır. Ses daha baskın olduğunda -devenin böğürmesi (rugâ'), koyunun melemesi (segâ') ve ses için konulmuş bütün bu kalıplar gibi- (medli olarak) kullanılır denir; hüzün daha baskın olduğunda ise kasrlı (kısa okunuşu) ile kullanılır denir. "el-Bâkî" (ağlayan) kelimesinin çoğulu "bâkûn" ve "bükiyy"dir. Allah Teâlâ şöyle buyurdu: "Ağlayarak secdeye kapandılar" [19:58]. "بُكِيّ"in aslı "fuûl" veznindedir; "sâcid ve sücûd" (secde eden - secde), "râki' ve rükû'" (rükû eden - rükû), "kâid ve kuûd" (oturan - oturma) demeleri gibi. Ancak "vâv" harfi "yâ"ya çevrilip idgam edildi; "câsin ve cüsiyy" (diz çöken - diz çökme), "âtin ve utiyy" (haddi aşan - haddi aşma) örneklerinde olduğu gibi. "Bekâ" (ağlamak); hüzün ile gözyaşı akıtmanın her ikisi birlikte için de kullanılır, her ikisinden biri diğerinden ayrı olarak da kullanılır. Yüce Allah'ın şu sözü: "Artık az gülsünler, çok ağlasınlar" [9:82], sevinç ve kedere işarettir; velev ki gülmeyle birlikte kahkaha, ağlamayla birlikte gözyaşı akması olmasa da. Yine Yüce Allah'ın şu sözü: "Gök ve yer onların ardından ağlamadı" [44:29]. Şöyle denmiştir: Bu, hakikat üzeredir; bu, gök ve yere hayat ve ilim atfedenlerin görüşüdür. Şöyle de denmiştir: Bu, mecaz üzeredir ve takdiri (açılımı) şöyledir: "Gök halkı onların ardından ağlamadı."