الخلط: هو الجمع بين أجزاء الشيئين فصاعدا، سواء كانا مائعين، أو جامدين، أو أحدهما مائعا والآخر جامدا، وهو أعم من المزج، ويقال اختلط الشيء، قال تعالى: فاختلط به نبات الأرض [يونس/ 24]، ويقال للصديق والمجاور والشريك: خليط، والخليطان في الفقه من ذلك، قال تعالى: وإن كثيرا من الخلطاء ليبغي بعضهم على بعض [ص/ 24]، ويقال الخليط للواحد والجمع، قال الشاعر: 147- بان الخليط ولم يأووا لمن تركوا وقال: خلطوا عملا صالحا وآخر سيئا [التوبة/ 102]، أي: يتعاطون هذا مرة وذاك مرة، ويقال: أخلط فلان في كلامه: إذا صار ذا تخليط، وأخلط الفرس في جريه كذلك، وهو كناية عن تقصيره فيه.
Exdore translation — not part of the source
el-Halt (karıştırma): İki veya daha fazla şeyin cüzlerini bir araya getirmektir; ister ikisi de sıvı, ister ikisi de katı, ister biri sıvı diğeri katı olsun. Bu, mezc'den (birbirine katma) daha geneldir. 'İhtelate'ş-şey' (bir şey karıştı) denir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Böylece onunla yerin bitkisi birbirine karıştı" [10:24]. Dosta, komşuya ve ortağa 'halît' denir. Fıkıhtaki 'halîtân' (iki ortak) da bundandır. Yüce Allah buyurdu: "Gerçekten ortakların çoğu birbirlerine haksızlık ederler" [38:24]. 'Halît' hem tekil hem çoğul için kullanılır. Şair şöyle dedi: 147- Halît (arkadaş/ortak) ayrıldı, ve terk ettiklerine acımadılar Ve (Yüce Allah) buyurdu: "İyi bir ameli, kötü bir başkasıyla karıştırdılar" [9:102], yani: bir kez şunu, bir kez bunu yaparlar. Ayrıca denir ki: 'Ahlata fulân fî kelâmihi' (falanca sözünde karıştırdı), yani karışıklık/tutarsızlık sahibi olduğunda; 'Ahlata'l-feras fî cerayihi' (at koşusunda karıştırdı) da böyledir ki bu, atın koşuda kusur etmesinden kinayedir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)