العون: المعاونة والمظاهرة، يقال: فلان عوني، أي: معيني، وقد أعنته. قال تعالى: فأعينوني بقوة [الكهف/ 95]، وأعانه عليه قوم آخرون [الفرقان/ 4]. والتعاون: التظاهر. قال تعالى: وتعاونوا على البر والتقوى ولا تعاونوا على الإثم والعدوان [المائدة/ 2]. والاستعانة: طلب العون. قال: استعينوا بالصبر والصلاة [البقرة/ 45]، والعوان: المتوسط بين السنين، وجعل كناية عن المسنة من النساء اعتبارا بنحو قول الشاعر: 336- فإن أتوك فقالوا: إنها نصف %~% فإن أمثل نصفيها الذي ذهبا قال: عوان بين ذلك [البقرة/ 68]، واستعير للحرب التي قد تكررت وقدمت. وقيل العوانة للنخلة القديمة، والعانة: قطيع من حمر الوحش، وجمع على عانات وعون، وعانة الرجل: شعره النابت على فرجه، وتصغيره: عوينة.
Exdore translation — not part of the source
el-Avn: Yardımlaşma ve destek olmaktır. "Falanca benim avnimdir", yani yardımcımdır, denir. "E'antuhu" (ona yardım ettim) denmiştir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Bana güçle yardım edin" [18:95], "Ve bu konuda ona başka bir topluluk yardım etti" [25:4]. et-Teâvun: Karşılıklı destek olmaktır. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "İyilik ve takva üzerinde yardımlaşın; günah ve düşmanlık üzerinde yardımlaşmayın" [5:2]. el-İstiâne: Yardım istemektir. Şöyle buyurmuştur: "Sabır ve namazla yardım isteyin" [2:45]. el-Avân: Yaşlar arasında orta olandır (orta yaşlı). Kadınlardan yaşlıca olanı için kinaye olarak kullanılmıştır; şairin şu sözü gibi bir anlayışa dayanarak: 336- Sana gelip de "O nısıftır (yarıdır)" derlerse %~% şüphesiz onun iki yarısının en güzeli, gitmiş olanıdır. Şöyle buyurmuştur: "Bunun arasında orta yaşlı (avân)" [2:68]. Tekrarlanmış ve eskimiş savaş için de istiare yoluyla kullanılmıştır. Eski hurma ağacına "avâne" denildiği söylenmiştir. el-Âne: Yaban eşeklerinden bir sürüdür; çoğulu "ânât" ve "ûn" şeklinde gelir. Kişinin "âne"si: Avret yerinde biten kılıdır; küçültme hâli "uveyne"dir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)