الوقر: الثقل في الأذن. يقال: وقرت أذنه تقر وتوقر. قال أبو زيد : وقرت توقر فهي موقورة. قال تعالى: وفي آذاننا وقر [فصلت/ 5]، وفي آذانهم وقرا [الأنعام/ 25] والوقر: الحمل للحمار وللبغل كالوسق للبعير، وقد أوقرته، ونخلة موقرة وموقرة، والوقار: السكون والحلم. يقال: هو وقور، ووقار ومتوقر. قال تعالى: ما لكم لا ترجون لله وقارا [نوح/ 13] وفلان ذو وقرة، وقوله: وقرن في بيوتكن [الأحزاب/ 33] قيل: هو من الوقار. وقال بعضهم : هو من قولهم: وقرت أقر وقرا. أي: جلست، والوقير: القطيع العظيم من الضأن، كأن فيها وقارا لكثرتها وبطء سيرها.
Exdore translation — not part of the source
el-Vakr: Kulaktaki ağırlık (işitme zayıflığı, sağırlık). "Vakarat üzünühû, takıru ve tevkaru" (kulağı ağırlaştı) denir. Ebû Zeyd dedi ki: "Vakarat, tevkaru" (denir), o halde o kulak "mevkûre"dir (ağırlaşmış, sağırlaşmıştır). Yüce Allah buyurdu: "Kulaklarımızda da bir ağırlık (vakr) vardır" [41:5]; "kulaklarında da bir ağırlık (vakr) vardır" [6:25]. el-Vikr: Eşek ve katır için yük; devede vesk (bir yük ölçüsü) neyse eşek ve katırda vikr odur. "Evkartuhû" (ona yük yükledim) denilmiştir. Ve "mûkara" ve "mûkıra" (meyveyle dolu, yüklü) hurma ağacı (denir). el-Vekâr: Sükûnet ve ağırbaşlılık (hilm). "O vakûrdur, vekârdır ve mütevekkirdir" denir. Yüce Allah buyurdu: "Size ne oluyor ki Allah için bir vakar (azamet, ululuk) ummuyorsunuz?" [71:13]. Ve "falanca vakra sahibidir" (ağırbaşlıdır) denir. "Evlerinizde ağırbaşlı (vakarlı) olun / oturun (vakarne)" [33:33] sözü hakkında denildi ki: Bu, el-vekâr (ağırbaşlılık) kökündendir. Bazıları da dedi ki: Bu, onların "vakartu, akıru, vakran" yani "oturdum" sözlerindendir. el-Vakîr: Koyunlardan oluşan büyük sürü; sanki çokluğu ve yürüyüşünün yavaşlığı sebebiyle onlarda bir vakar (ağırbaşlılık) varmış gibi (bu adı almıştır).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)