Exdore translation — not part of the source

el-Lahm (et): Çoğulu "lihâm", "luhûm" ve "luhmân"dır. Şöyle buyurmuştur: "Ve domuz eti" [2:173]. "Lahume'r-racul": Adamın eti çoğaldı da irileşti; o kişi "lahîm"dir. "Lâhim ve şâhim": Etli ve yağlı oldu. "Lâbin" (sütü olan) ve "tâmir" (hurması olan) gibi. "Lahim": Ete alıştı/düşkün oldu; bundan "bâzun lahim" (et düşkünü doğan) ve "zi'bun lahim" (et düşkünü kurt), yani çok et yiyen. "Beytun lahim": İçinde et bulunan ev. Hadiste şöyle geçer: "Allah, et düşkünü (lahimîn) bir topluluğa buğzeder." "Elhamehu": Ona et yedirdi. Buna benzetilerek avdan bol rızık verilen kişiye "mulhem" denilmiştir; bazen avdan başka bir şeyden rızıklanan kişi de bununla nitelenir. Yine buna benzetilerek, atkısı çözgüsüne girift olmuş kumaşa "sevbun mulhem" denir; o ipliğe, doğanın "luhme"sine (et payına) benzetilerek "luhme" adı verilir. Bundan dolayı "Velâ, nesep bağı (luhme) gibi bir bağdır (luhme)" denilmiştir. "Şecce mütelâhime": Et bağlamış (etle örtülmüş) baş yarası. "Lahemtu'l-lahme ani'l-azm": Eti kemikten soydum. "Lahemtu'ş-şey' ve elhemtuhu" ve "lâhemtu beyne'ş-şey'eyn": İkisini birbirine kaynaştırdım; bu, kemikleri arasında onları birbirine bağlayan et bulunduğunda cisme benzetmedir. el-Lihâm: Kabın lehimlendiği şeydir. "Elhamtu fulânen": Onu öldürdüm ve yırtıcı hayvanlara et yaptım. "Elhamtu't-tâir": Kuşa et yedirdim. "Elhamtuke fulânen": Ona sövme ve onu kötüleme imkânını sana verdim. Bu, gıybet ve dedikodunun et yeme olarak adlandırılması gibidir. Yüce Allah'ın şu sözünde olduğu gibi: "Sizden biri, ölmüş kardeşinin etini yemeyi sever mi?" [49:12]. "Falanca lahîmdir": "Fa'îl" veznindedir; sanki yırtıcı hayvanlara et kılınmış gibidir. el-Melhame: Savaş meydanı/kanlı çarpışma; çoğulu "melâhim"dir.