الغلام الطار الشارب. يقال: غلام بين الغلومة والغلومية. قال تعالى: أنى يكون لي غلام [آل عمران/ 40]، وأما الغلام فكان أبواه مؤمنين [الكهف/ 80]، وقال: وأما الجدار فكان لغلامين [يوسف/ 19]، وقال في قصة يوسف: هذا غلام [يوسف/ 19]، والجمع: غلمة وغلمان، واغتلم الغلام: إذا بلغ حد الغلومة، ولما كان من بلغ هذا الحد كثيرا ما يغلب عليه الشبق قيل للشبق: غلمة، واغتلم الفحل.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Gulâm (الغلام): bıyığı yeni terlemiş olan (delikanlı) demektir. "Gulâmun beyne'l-gulûme ve'l-gulûmiyye (غلام بين الغلومة والغلومية: gulûme ile gulûmiyye [her ikisi de 'delikanlılık' anlamındaki masdar kalıpları] arasında bulunan, yani bu vasfı taşıyan bir oğlan)" denir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Benim nasıl bir oğlum olabilir? (أنى يكون لي غلام)" [3:40], "Oğlana gelince, onun anne babası mümin kimselerdi (وأما الغلام فكان أبواه مؤمنين)" [18:80]. Şöyle de buyurdu: "Duvara gelince, o iki oğlana aitti (وأما الجدار فكان لغلامين)" [12:19]. Yûsuf kıssasında da şöyle buyurdu: "Bu bir oğlan! (هذا غلام)" [12:19]. Çoğulu: gılme (غلمة) ve gılmân (غلمان)'dır. "İğtaleme'l-gulâm (اغتلم الغلام)": delikanlı, gulâmlık (gençlik) sınırına ulaştı demektir. Bu sınıra ulaşan kimseye çoğunlukla şehvet (şebak) galip geldiği için, şiddetli şehvete "gulme (غلمة)" denmiştir. "İğtaleme'l-fahl (اغتلم الفحل: aygır azdı/kızıştı)" da denir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)