الغيظ: أشد غضب، وهو الحرارة التي يجدها الإنسان من فوران دم قلبه، قال: قل موتوا بغيظكم [آل عمران/ 119]، ليغيظ بهم الكفار [الفتح/ 29]، وقد دعا الله الناس إلى إمساك النفس عند اعتراء الغيظ. قال: والكاظمين الغيظ [آل عمران/ 134]. قال: وإذا وصف الله سبحانه به فإنه يراد به الانتقام. قال: وإنهم لنا لغائظون [الشعراء/ 55]، أي: داعون بفعلهم إلى الانتقام منهم، والتغيظ: هو إظهار الغيظ، وقد يكون ذلك مع صوت مسموع كما قال: سمعوا لها تغيظا وزفيرا [الفرقان/ 12].
Exdore translation — not part of the source
el-Ğayz: Öfkenin en şiddetlisidir; insanın, kalbindeki kanın kaynamasından dolayı hissettiği hararettir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "De ki: Öfkenizle ölün" [3:119], "Onlarla kâfirleri öfkelendirmek için" [48:29]. Allah, insanları öfke kendilerini kapladığında nefislerini tutmaya çağırmıştır. Şöyle buyurmuştur: "Öfkelerini yutanlar" [3:134]. Dedi ki: Yüce Allah bununla nitelendiğinde bununla kastedilen intikamdır. Şöyle buyurmuştur: "Onlar bizi gerçekten öfkelendirmektedirler" [26:55], yani yaptıklarıyla kendilerinden intikam alınmasını davet etmektedirler. et-Teğayyuz ise öfkeyi açığa vurmaktır; bu, işitilebilen bir sesle birlikte de olabilir; nitekim şöyle buyurmuştur: "Onun kaynayıp öfkelenişini ve uğultusunu işitirler" [25:12].
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)