الألف من حروف التهجي، والإلف: اجتماع مع التئام، يقال: ألفت بينهم، ومنه: الألفة ويقال للمألوف: إلف وأليف. قال تعالى: إذ كنتم أعداء فألف بين قلوبكم [آل عمران/ 103]، وقال: لو أنفقت ما في الأرض جميعا ما ألفت بين قلوبهم [الأنفال/ 63]. والمؤلف: ما جمع من أجزاء مختلفة، ورتب ترتيبا قدم فيه ما حقه أن يقدم، وأخر فيه ما حقه أن يؤخر. ولإيلاف قريش [قريش/ 1] مصدر من آلف . والمؤلفة قلوبهم : هم الذين يتحرى فيهم بتفقدهم أن يصيروا من جملة من وصفهم الله، لو أنفقت ما في الأرض جميعا ما ألفت بين قلوبهم [الأنفال/ 63]، وأو الف الطير: ما ألفت الدار. وصفحة الشيء العريض الألل %~% كذاك صوت الثكل، أما الإلل فهي القرابات، وأما الألل %~% فجمع ألة بلا استصعاب والألف: العدد المخصوص، وسمي بذلك لكون الأعداد فيه مؤتلفة، فإن الأعداد أربعة: آحاد وعشرات ومئات وألوف، فإذا بلغت الألف فقد ائتلفت، وما بعده يكون مكررا. قال بعضهم: الألف من ذلك، لأنه مبدأ النظام، وقيل: آلفت الدراهم، أي: بلغت بها الألف، نحو ماءيت، وآلفت هي نحو أمأت.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
"el-Elif", hece harflerinden biridir. "el-İlf": Kaynaşma ile birlikte olan bir araya gelmedir. "Elleftü beynehum" (Onların arasını kaynaştırdım) denir; "el-Ülfe" (ünsiyet) de bundandır. Kendisiyle ülfet edilen (alışılan) şeye "ilf" ve "elîf" denir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Hani siz birbirinize düşman idiniz de, O, kalplerinizin arasını kaynaştırdı" [3:103]. Ve şöyle buyurdu: "Yeryüzünde bulunan her şeyi harcasaydın, onların kalplerinin arasını kaynaştıramazdın" [8:63]. "el-Müellef": Farklı parçalardan bir araya getirilen ve öne alınması gereken öne, sona bırakılması gereken sona bırakılmak suretiyle düzenlenen şeydir. "Kureyş'in ülfeti için" [106:1] — bu, "âlefe" fiilinden bir masdardır. "el-Müellefetü kulûbuhum" (kalpleri ısındırılanlar): Kendilerinin gözetilip kollanmasıyla, Allah'ın "Yeryüzünde bulunan her şeyi harcasaydın, onların kalplerinin arasını kaynaştıramazdın" [8:63] diye nitelediği kimseler arasına girmeleri istenen kişilerdir. "Evâlifu't-tayr": Eve (yurda) ülfet etmiş (alışmış) kuşlar. Geniş bir şeyin yüzü "el-elel"dir %~% Yine öyle: Evlat acısının feryadıdır; "el-ilel"e gelince O, akrabalıklardır; "el-elel"e gelince %~% O da, "elle"nin çoğuludur, hiç zorlanmaksızın "el-Elf" (bin): Belirli bir sayıdır. Bu adı almasının sebebi, sayıların onda birbiriyle kaynaşmış (mü'telife) olmasıdır; zira sayılar dörttür: Birler, onlar, yüzler ve binler. Bin'e ulaştığında artık kaynaşma (i'tilâf) tamamlanmış olur; ondan sonrası tekrar niteliğindedir. Bazıları şöyle dedi: "el-Elf" (bin) bundandır, çünkü o düzenin başlangıcıdır. Şöyle de denildi: "Âleftü'd-derâhim", yani: Onları bine ulaştırdım — "mâeytü" (yüze ulaştırdım) gibi. "Âlefet hiye" ise "em'et" (yüz oldu) gibidir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)