الوصف: ذكر الشيء بحليته ونعته، والصفة: الحالة التي عليها الشيء من حليته ونعته، كالزنة التي هي قدر الشيء، والوصف قد يكون حقا وباطلا. قال تعالى: ولا تقولوا لما تصف ألسنتكم الكذب [النحل/ 116] تنبيها على كون ما يذكرونه كذبا، وقوله عز وجل: رب العزة عما يصفون [الصافات/ 180] تنبيه على أن أكثر صفاته ليس على حسب ما يعتقده كثير من الناس لم يتصور عنه تمثيل وتشبيه، وأنه يتعالى عما يقول الكفار، ولهذا قال عز وجل: وله المثل الأعلى [النحل/ 60]. ويقال: اتصف الشيء في عين الناظر: إذا احتمل الوصف، ووصف البعير وصوفا: إذا أجاد السير، والوصيف: الخادم، والوصيفة: الخادمة، ويقال: أوصفت الجارية .
Exdore translation — not part of the source
el-Vasf: Bir şeyi görünümü ve niteliğiyle anmaktır. "es-Sıfa" ise bir şeyin görünümü ve niteliği bakımından üzerinde bulunduğu hâldir; tıpkı bir şeyin miktarı olan "zine" (tartı/ölçü) gibi. Vasıf kimi zaman hak, kimi zaman bâtıl olur. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Dillerinizin yalan olarak nitelediği şey için (öyle) demeyin" [16:116]; bu, onların söyledikleri şeyin yalan olduğuna dikkat çekmek içindir. Aziz ve celil olan Allah'ın "İzzet sahibi Rabbin, onların nitelediklerinden münezzehtir" [37:180] sözü ise şuna dikkat çekmek içindir: O'nun sıfatlarının çoğu, insanlardan birçoğunun inandığı gibi değildir; O'nun hakkında temsil ve teşbih tasavvur edilemez ve O, kâfirlerin söylediklerinden yücedir. Bunun içindir ki aziz ve celil olan Allah şöyle buyurmuştur: "En yüce sıfat/örnek (el-meselü'l-a'lâ) O'nundur" [16:60]. "İttesafe'ş-şey'ü fî ayni'n-nâzır" denir: Bakanın gözünde nitelenmeye elverişli olduğunda. "Vasafe'l-beîru vusûfen": Deve yürüyüşünü güzel yaptığında (denir). "el-Vasîf": hizmetçi (erkek); "el-vasîfe": hizmetçi (kadın). Ayrıca "evsafeti'l-câriye" (أوصفت الجارية) denir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)