الوقت: نهاية الزمان المفروض للعمل، ولهذا لا يكاد يقال إلا مقدرا نحو قولهم: وقت كذا: جعلت له وقتا. قال تعالى: إن الصلاة كانت على المؤمنين كتابا موقوتا [النساء/ 103]. وقوله: وإذا الرسل أقتت [المرسلات/ 11]. والميقات: الوقت المضروب للشيء، والوعد الذي جعل له وقت. قال عز وجل: إن يوم الفصل ميقاتهم [الدخان/ 40]، إن يوم الفصل كان ميقاتا [النبأ/ 17]، إلى ميقات يوم معلوم [الواقعة/ 50]، وقد يقال الميقات للمكان الذي يجعل وقتا للشيء، كميقات الحج.
Exdore translation — not part of the source
el-Vakt: Bir iş için takdir edilen zamanın sonu (sınırı) demektir. Bu sebeple, ancak takdir edilmiş (belirlenmiş) olarak söylenir; nitekim "vakkattu kezâ" derler: ona bir vakit belirledim. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Şüphesiz namaz, müminler üzerine vakitleri belirlenmiş bir farzdır" [4:103]. Ve şu sözü: "Peygamberlerin (tanıklık) vakti belirlendiği zaman" [77:11]. el-Mîkāt: Bir şey için tayin edilmiş vakit ve kendisi için bir vakit belirlenmiş olan vaat demektir. Aziz ve celil olan Allah şöyle buyurdu: "Şüphesiz ayırma günü, onların belirlenmiş vaktidir" [44:40]; "Şüphesiz ayırma günü, belirlenmiş bir vakittir" [78:17]; "Bilinen bir günün belirlenmiş vaktine kadar" [56:50]. Bazen mîkāt, bir şey için vakit kılınan mekân için de kullanılır; hac mîkātı gibi.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)