Exdore translation — not part of the source

er-Rukûb (binmek) aslında: insanın bir hayvanın sırtında olmasıdır; bazen gemi için de kullanılır. er-Râkib, örfte deveye binen kimseye tahsis edilmiştir; çoğulu rekb, rukbân ve rukûb'dur. er-Rikâb ise binilen hayvana (bineğe) tahsis edilmiştir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Atları, katırları ve merkepleri binesiniz ve süs olsun diye (yarattı)" [16:8]; "Gemiye bindikleri zaman" [29:65]; "Kervan ise sizden aşağıdaydı" [8:42]; "Yaya yahut binekli olarak" [2:239]. "Erkebe'l-mühru": Tayın binilme vakti geldi. el-Mürkeb, başkasının atına binen kimseye, ayrıca binmekten âciz olan yahut binmeyi iyi beceremeyen kimseye tahsis edilmiştir. el-Müterâkib: Birbiri üstüne binen (üst üste gelen) şeydir. Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur: "Ondan bir yeşillik çıkardık; ondan da birbiri üstüne binmiş taneler çıkarırız" [6:99]. er-Rukbe (diz) bilinen (uzuvdur). "Rekebtühu": Onun dizine isabet ettim; "fe'edtühu ve re'estühu" (kalbine/başına isabet ettim) demen gibi. "Rekebtühu" ayrıca dizimle ona isabet ettim demektir; "yedeytühu ve aneytühu" yani elimle ve gözümle ona isabet ettim demen gibi. Ve er-rekeb — ölümden ve onun musibetlerinden mi sızlanıyorsun %~% oysa zaman, sızlanan kimseyi hoşnut edecek değildir — kadının ferci için bir kinayedir; nitekim ondan "matiyye" (binek) ve "kaîde" diye de kinaye edilir, çünkü üzerine oturulur.