أفواه جمع فم، وأصل فم فوه، وكل موضع علق الله تعالى حكم القول بالفم فإشارة إلى الكذب، وتنبيه أن الاعتقاد لا يطابقه. نحو: ذلكم قولكم بأفواهكم [الأحزاب/ 4]، وقوله: كلمة تخرج من أفواههم [الكهف/ 5]، يرضونكم بأفواههم وتأبى قلوبهم [التوبة/ 8]، فردوا أيديهم في أفواههم [إبراهيم/ 9]، من الذين قالوا آمنا بأفواههم ولم تؤمن قلوبهم [المائدة/ 41]، يقولون بأفواههم ما ليس في قلوبهم [آل عمران/ 167]، ومن ذلك: فوهة النهر، كقولهم: فم النهر، وأفواه الطيب. الواحد: فوه.
Exdore translation — not part of the source
Efvâh, fem (ağız) kelimesinin çoğuludur; fem'in aslı fevh'tir. Yüce Allah'ın sözün hükmünü ağza bağladığı her yer, yalana bir işarettir ve inancın söze uygun düşmediğine bir dikkat çekmedir. Şu ayetlerde olduğu gibi: "Bu, sizin ağızlarınızla söylediğinizdir" [33:4]; "Ağızlarından çıkan bir söz" [18:5]; "Ağızlarıyla sizi hoşnut ederler, kalpleri ise kabul etmez" [9:8]; "Ellerini ağızlarına götürdüler" [14:9]; "Ağızlarıyla 'inandık' deyip de kalpleri inanmamış olanlardan" [5:41]; "Kalplerinde olmayanı ağızlarıyla söylüyorlar" [3:167]. Bundan da (türeme olarak): nehrin ağzı anlamında "fûhetü'n-nehr" denir; "femü'n-nehr" (nehrin ağzı) demeleri gibi. Ayrıca "efvâhu't-tîb" (güzel kokuların/baharatın çeşitleri) denir; tekili "fevh"tir.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)