النفخ: نفخ الريح في الشيء. قال تعالى: يوم ينفخ في الصور [طه/ 102]، ونفخ في الصور [الكهف/ 99]، ثم نفخ فيه أخرى [الزمر/ 68]، وذلك نحو قوله: فإذا نقر في الناقور [المدثر/ 8] ومنه نفخ الروح في النشأة الأولى، قال: ونفخت فيه من روحي [الحجر/ 29] يقال: انتفخ بطنه، ومنه استعير: انتفخ النهار: إذا ارتفع، ونفخة الربيع حين أعشب، ورجل منفوخ. أي: سمين.
Exdore translation — not part of the source
en-Nefh: Rüzgârın bir şeyin içine üflenmesidir. Yüce Allah şöyle buyurdu: "Sûr'a üfleneceği gün" [20:102]; "Ve Sûr'a üflenmiştir" [18:99]; "Sonra ona bir kere daha üflenir" [39:68]. Bu, Allah'ın şu sözü gibidir: "Nâkûr'a (borazana) üflendiği zaman" [74:8]. İlk yaratılışta ruhun üflenmesi de bu kabildendir; Allah şöyle buyurdu: "Ona ruhumdan üfledim" [15:29]. "İntefeha batnuhu" (karnı şişti) denir. Bundan istiare yoluyla: "İntefeha'n-nehâr" (gün yükseldiğinde) denir; "nefhatü'r-rebî'" (baharın şişkinliği) ise otların bittiği zamandır. "Racülün menfûh", yani şişman adam.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)