القمر: قمر السماء. يقال عند الامتلاء وذلك بعد الثالثة، قيل: وسمي بذلك لأنه يقمر ضوء الكواكب ويفوز به. قال: هو الذي جعل الشمس ضياء والقمر نورا [يونس/ 5]، وقال: والقمر قدرناه منازل [يس/ 39]، وانشق القمر [القمر/ 1]، والقمر إذا تلاها [الشمس/ 2]، وقال: كلا والقمر [المدثر/ 32]. والقمراء: ضوءه، وتقمرت فلانا: أتيته في القمراء، وقمرت القربة: فسدت بالقمراء، وقيل: حمار أقمر: إذا كان على لون القمراء، وقمرت فلانا: كذا خدعته عنه.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Kamer: Gökyüzünün ayı. Dolgunluğa erdiğinde ona (bu ad) verilir; bu da üçüncü geceden sonradır. Denildi ki: Ona bu adın verilmesi, yıldızların ışığını bastırıp onunla üstün geldiği içindir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Güneşi bir aydınlık, ayı bir nur kılan O'dur" [10:5]; "Aya da menziller (konaklar) takdir ettik" [36:39]; "Ay yarıldı" [54:1]; "Onu (güneşi) izlediğinde aya (yemin olsun)" [91:2]; ve "Hayır! Aya yemin olsun" [74:32]. el-Kamrâ': onun (ayın) ışığı (mehtap). "Tekammartu fulânen": ona mehtapta (ay ışığında) gittim. "Kamireti'l-kırbe": kırba (su tulumu) mehtaptan (ay ışığından) bozuldu. Denildi ki: "himârun akmer" (kamer rengi eşek): mehtabın renginde olan eşek. "Kamartu fulânen kezâ": onu o konuda aldattım (aldatarak elinden aldım).
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)