خزي الرجل: لحقه انكسار، إما من نفسه، وإما من غيره. فالذي يلحقه من نفسه هو الحياء المفرط، ومصدره الخزاية ورجل خزيان، وامرأة خزيى وجمعه خزايا. و# في الحديث: «اللهم احشرنا غير خزايا ولا نادمين» . والذي يلحقه من غيره يقال: هو ضرب من الاستخفاف، ومصدره الخزي، ورجل خز. قال تعالى: ذلك لهم خزي في الدنيا [المائدة/ 33]، وقال تعالى: إن الخزي اليوم والسوء على الكافرين [النحل/ 27]، فأذاقهم الله الخزي في الحياة الدنيا [الزمر/ 26]، لنذيقهم عذاب الخزي في الحياة الدنيا [فصلت/ 16]، وقال: من قبل أن نذل ونخزى [طه/ 134]، وأخزى يقال من الخزاية والخزي جميعا، وقوله: يوم لا يخزي الله النبي والذين آمنوا [التحريم/ 8]، فهو من الخزي أقرب، وإن جاز أن يكون منهما جميعا، وقوله تعالى: ربنا إنك من تدخل النار فقد أخزيته [آل عمران/ 192]، فمن الخزاية، ويجوز أن يكون من الخزي، وكذا قوله: من يأتيه عذاب يخزيه [هود/ 39]، وقوله: ولا تخزنا يوم القيامة [آل عمران/ 194]، وليخزي الفاسقين [الحشر/ 5]، وقال: ولا تخزون في ضيفي [هود/ 78]، وعلى نحو ما قلنا في خزي قولهم: ذل وهان، فإن ذلك متى كان من الإنسان نفسه يقال له: الهون والذل، ويكون محمودا، ومتى كان من غيره يقال له: الهون، والهوان، والذل، ويكون مذموما.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
خَزِيَ الرجلُ: Kişiye bir kırılma/eziklik ilişti; bu ya kendisinden ya da başkasından kaynaklanır. Kendisinden ilişen, aşırı utanmadır (hayâ); bunun masdarı "hazâye"dir. "Recülün haziyân" (utangaç adam), "imraetün haziyâ" (utangaç kadın) denir, çoğulu "hazâyâ"dır. Hadiste geçtiği üzere: «Allah'ım, bizi utanca düşmüş ve pişman olmuş kimseler olarak değil (böyle olmadan) haşret.» Başkasından ilişene gelince, bunun bir tür hafife alma/aşağılama olduğu söylenir; masdarı "hizy"dir ve "recülün haz" (rezil adam) denir. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Bu, onlar için dünyada bir rezilliktir" [5:33]. Yine buyurmuştur: "Bugün rezillik ve kötülük kâfirlerin üzerinedir" [16:27]; "Allah onlara dünya hayatında rezilliği tattırdı" [39:26]; "Onlara dünya hayatında rezillik azabını tattıralım diye" [41:16]. Ve şöyle buyurmuştur: "Zelil ve rezil olmadan önce" [20:134]. "Ahzâ" fiili hem "hazâye" (utanç) hem de "hizy" (rezillik) anlamlarından türetilerek kullanılır. "Allah'ın Peygamber'i ve onunla birlikte iman edenleri rezil etmeyeceği gün" [66:8] ayeti "hizy"e daha yakındır; her ikisinden de olması caiz olmakla birlikte. Yüce Allah'ın: "Rabbimiz! Şüphesiz sen kimi ateşe sokarsan onu rezil etmiş olursun" [3:192] sözü ise "hazâye"dendir; "hizy"den olması da caizdir. Aynı şekilde şu sözü de: "Kime kendisini rezil edecek bir azap gelecek" [11:39]. Ve şu sözü: "Kıyamet günü bizi rezil etme" [3:194]; "Ve fâsıkları rezil etmek için" [59:5]. Ve şöyle buyurmuştur: "Konuklarım hususunda beni rezil etmeyin" [11:78]. "Hazî" hakkında söylediğimize benzer biçimde onların "zelle ve hâne" (zelil oldu ve hor oldu) sözleri de böyledir: Bu, insanın kendisinden kaynaklandığında ona "hûn" ve "zül" denir ve övülen bir şey olur; başkasından kaynaklandığında ise ona "hûn", "hevân" ve "zül" denir ve yerilen bir şey olur.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)