Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir

el-Beled: Sakinlerinin bir araya gelmesi ve orada ikamet etmeleriyle şekillenmiş, çevrelenmiş ve sınırları belirli yerdir. Çoğulu: bilâd ve büldân'dır. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Bu beldeye yemin ederim" [90:1]. Bununla Mekke'nin kastedildiği söylenmiştir. Yine Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Güzel bir belde" [34:15], "Onunla ölü bir beldeyi dirilttik" [43:11]. Aziz ve Celil olan Allah şöyle buyurmuştur: "Onu ölü bir beldeye sevk ettik" [7:57], "Rabbim, burayı güvenli bir belde kıl" [2:126] — yani Mekke'yi. Bunun bir yerde belirli (marife), diğer yerde ise belirsiz (nekre) getirilmesinin izahı bu kitabın dışında başka bir yere aittir. Çöl (mefâze), yabani hayvanların yurdu olduğu için "beled" diye adlandırılmıştır; mezarlık da ölülerin yurdu olduğu için "beled" diye adlandırılmıştır. el-Belde, ayın konaklarından (menzillerinden) biridir. el-Belde ayrıca iki kaşın arasındaki açıklıktır (belce); genişleyip uzanması bakımından beldeye benzetilerek böyle denmiştir. el-Kerkire de bu sebeple "belde" diye adlandırılmıştır. Bazen bu, insanın göğsü için de istiare yoluyla kullanılır. İz/eser anlamı gözetilerek de "cildinde beled var", yani iz var, denir; çoğulu eblâd'dır. Şair şöyle demiştir: 66- Göğüslerde ise izler bırakmış yaralar var "Eblede'r-racül": Adam belde sahibi oldu; "encede" (Necd'e vardı) ve "eth'eme" (Tihâme'ye vardı) gibi. "Bellede": Beldesine bağlı kaldı, ondan ayrılmadı. Yurduna bağlı kalan kişi çoğu kez kendi yurdunun dışında bir yere düştüğünde şaşkınlığa kapıldığı için, şaşkın kimse hakkında "işinde bellede, eblede ve tebellede" denilmiştir. Şair şöyle demiştir: 67- Hüzünlü olanın şaşkınlığa düşmesi kaçınılmazdır Bedeni kaba saba olan kimselerde bu ağırlık/kalın kafalılık (belâdet) çokça bulunduğu için "eblad bir adam" denilmiştir; bu, iri yapılı olmaktan kinayedir. Yüce Allah'ın "Güzel beldenin bitkisi Rabbinin izniyle çıkar; kötü olandan ise faydasızdan başkası çıkmaz" [7:58] sözü ise — söylenene göre — temiz ve pis nefislerden kinayedir.