Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir

El-bahr (deniz) kelimesinin aslı: çok suyu bir araya toplayan her geniş yerdir; asıl mana budur. Sonra bazen onun gözle görülen genişliği esas alındı ve 'bahartü kezâ' denildi; yani: onu, denize benzeterek deniz genişliğinde genişlettim. Bundan 'bahartü'l-be'îr' de gelir: devenin kulağını geniş bir yarıkla yardım. El-bahîra da bundan adlandırılmıştır. Yüce Allah, 'Allah ne bahîra... kılmıştır' [5:103] buyurmuştur. Bu, dişi deve on batın (yavru) doğurduğunda ona yaptıkları şeydi: kulağını yarar ve onu serbest bırakırlardı; artık ona binilmez, üzerine yük vurulmazdı. Bir şeyde genişleyen her şeye 'bahr' adını verdiler; hatta koşusunun enginliğini göz önünde tutarak 'bahr at (fers bahr)' bile dediler. Salât ve selam onun üzerine olsun, bindiği bir at hakkında: 'Onu bir deniz (bahr) buldum' buyurmuştur. İlminde derinleşen kimseye de 'bahr' denir. 'Tebahhara' da denilir; yani: bir konuda genişledi, derinleşti. İlimde 'tebahhur' genişlemek, derinleşmektir. Bazen de denizin tuzluluğu esas alınarak 'mâün bahrâniyy' yani tuzlu su denildi; 'ebhara'l-mâ' (su tuzlandı) da denir. Şair şöyle demiştir: Yerin suyu tuzlu bir denize döndü; tatlı içme suyunun tuzlanması, hastalığımı büsbütün artırdı. Kimileri de şöyle demiştir: 'Bahr' aslında tatlıya değil, tuzlu suya denir; Yüce Allah'ın 'İki denizi salıverdi; şu tatlı ve içimi hoş, şu ise tuzlu ve acıdır' [25:53] sözünde tatlı su, ancak tuzlu su ile birlikte anıldığı için 'bahr' diye adlandırılmıştır; nitekim güneş ile ay için 'iki ay (kameran)' denir. Suyu bol olan buluta da 'benâtu bahr (denizin kızları)' denildi. Yüce Allah'ın 'Karada ve denizde bozulma ortaya çıktı' [30:41] sözünde ise, denildiğine göre bununla çöllerdeki ve kırlardaki bozulma kastedilmiştir, suyun içindeki değil. 'Onunla sahraten bahraten karşılaştım' sözleri de, onu örtecek bir bina bulunmayan açık bir yerde, apaçık karşılaştım demektir.