الحين: وقت بلوغ الشيء وحصوله، وهو مبهم المعنى ويتخصص بالمضاف إليه، نحو قوله تعالى: ولات حين مناص [ص/ 3]، ومن قال حين يأتي على أوجه: للأجل، نحو: فمتعناهم إلى حين [الصافات/ 148]، وللسنة، نحو قوله تعالى: تؤتي أكلها كل حين بإذن ربها [إبراهيم/ 25]، وللساعة، نحو: حين تمسون وحين تصبحون [الروم/ 17]، وللزمان المطلق، نحو: هل أتى على الإنسان حين من الدهر [الدهر/ 1]، ولتعلمن نبأه بعد حين [ص/ 88]. فإنما فسر ذلك بحسب ما وجده قد علق به، ويقال: عاملته محاينة: حينا وحينا، وأحينت بالمكان: أقمت به حينا، وحان حين كذا، أي: قرب أوانه، وحينت الشيء: جعلت له حينا، والحين عبر به عن حين الموت.
Exdore çevirisi — kaynağın parçası değildir
el-Hîn (الحين): bir şeyin ulaşma ve gerçekleşme vaktidir. Manası müphemdir (belirsizdir) ve kendisine izafe edilen kelimeyle özelleşir; yüce Allah'ın şu sözünde olduğu gibi: "Artık kaçıp kurtulma vakti değildir" [38:3]. Hîn'in çeşitli şekillerde geldiğini söyleyenlere göre: - Ecel (belirli süre) için: "Onları bir süreye kadar geçindirdik" [37:148] gibi. - Sene (yıl) için: "Rabbinin izniyle her zaman meyvesini verir" [14:25] gibi. - Saat için: "Akşama girdiğiniz vakit ve sabaha erdiğiniz vakit" [30:17] gibi. - Mutlak zaman için: "İnsanın üzerinden, dehrin (uzun zamanın) bir vakti geçmedi mi?" [76:1], "Onun haberini bir süre sonra mutlaka bileceksiniz" [38:88] gibi. Bu (anlam çeşitliliği), yalnızca kelimenin kendisiyle ilişkilendirildiği şeye göre yapılmış bir açıklamadır. Şöyle denir: عاملته محاينة: onunla bir vakitten bir vakte (süre belirleyerek) muamele ettim. وأحينت بالمكان: orada bir süre ikamet ettim. وحان حين كذا: şunun vakti yaklaştı. وحينت الشيء: ona bir vakit tayin ettim. el-Hîn, ölüm vaktinden kinaye olarak da kullanılır.
Râgıb el-İsfahânî, el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân · OpenITI (CC BY-NC-SA 4.0)