Exdore translation — not part of the source

el-Haşr: Bir topluluğu bulundukları yerden çıkarmak ve savaş vb. bir işe doğru onları oradan tedirgin edip sürmektir. # Rivayet edilmiştir ki: «Kadınlar haşredilmez» yani: gazâya (savaşa) çıkarılmazlar. Bu, insan hakkında da başkası hakkında da söylenir. Denir ki: حشرت السنة مال بني فلان (kıtlık yılı filan oğullarının malını haşretti), yani: onu kendilerinden gidermiş/uzaklaştırmıştır. "Haşr" ancak topluluk için kullanılır. Yüce Allah şöyle buyurmuştur: "Şehirlere toplayıcılar gönder" [26:36]; ve şöyle buyurmuştur: "Kuşlar da toplanmış olarak" [38:19]; ve aziz olan Allah şöyle buyurmuştur: "Vahşi hayvanlar bir araya toplandığında" [81:5]; ve buyurdu: "İlk haşir/sürgün için; siz onların çıkacaklarını sanmamıştınız" [59:2]; "Süleyman'ın cinlerden, insanlardan ve kuşlardan orduları toplandı; işte onlar düzenli olarak sevk ediliyorlardı" [27:17]. Kıyametin niteliği hakkında da şöyle buyurmuştur: "İnsanlar haşredildiğinde onlara düşman olurlar" [46:6]; "Sonra hepsini toplayıp kendisine (huzuruna) getirecektir" [4:172]; "Onları topladık ve içlerinden hiçbirini bırakmadık" [18:47]. Kıyamet gününe "Haşir Günü" adı verilmiştir; nitekim "Ba's (diriliş) Günü" ve "Neşir (yayılma) Günü" diye de adlandırılmıştır. رجل حشر الأذنين (kulakları haşr olan adam), yani: kulaklarında bir açılma/yayvanlık ve incelik-keskinlik bulunan kimse.